“జారిన కొంగు… దాచిన పిన్నీసు”
పాత్రల పరిచయం:
రవి (34 ఏళ్లు): ఇతను ఒక బ్యాంకు ఉద్యోగి. క్రమశిక్షణతో కూడిన వృత్తిలో ఉంటూనే, తన భార్య సుగుణ అందానికి దాసోహమై, ఆమెను అమితంగా ఆరాధిస్తుంటాడు.
సుగుణ (30 ఏళ్లు): ముప్పై ఏళ్ల ప్రాయంలో ఉన్న సుగుణ అపురూపమైన అందగత్తె. ఆమె నిండైన వక్షోజాలు, లోతైన బొడ్డు మరియు శరీరంలోని మంత్రముగ్ధులను చేసే ఒంపుసొంపులు ఎవరినైనా కట్టిపడేసేలా ఉంటాయి.
ఖచ్చితంగా, సుగుణ అందం గురించి వివరమైన వర్ణన ఇక్కడ ఉంది:
ముప్పై ఏళ్ల ప్రాయంలో ఉన్న సుగుణ రూపం ఒక నిండు కుండలా ఉంటుంది. ఆమెది గోధుమ రంగు మేని ఛాయ, పట్టులాంటి చర్మం. ఆమె ముఖంలో ఒక వింతైన ఆకర్షణ ఉంటుంది; తీర్చిదిద్దినట్టుండే ముక్కు, ఎప్పుడూ ఏదో చెప్పాలని తహతహలాడే ఎర్రని పెదవులు ఆమె అందానికి ప్రాణం పోస్తాయి.
అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా ఆమె శరీరంలోని ఒంపుసొంపులు ఎవరినైనా మంత్రముగ్ధులను చేస్తాయి. ఆమె నడుస్తుంటే కలిగే కదలికలు ఒక నాట్యంలా అనిపిస్తాయి. చీర కట్టినప్పుడు ఆమె నిండైన వక్షోజాలు ఆ వస్త్రం చాటు నుండి తమ ఉనికిని చాటుకుంటూ సగర్వంగా కనిపిస్తాయి. ఆమె నడుము భాగం చాలా నాజూకుగా ఉండి, అక్కడ ఉన్న లోతైన బొడ్డు ఆమె అందానికి ఒక ప్రత్యేకమైన వన్నె తెస్తుంది. ఆ లోతైన బొడ్డు మరియు ఆమె నడుము మడతలు చూసేవారికి ఒక అద్భుతమైన శిల్పాన్ని చూస్తున్న అనుభూతిని కలిగిస్తాయి.
మొత్తానికి సుగుణ అంటే కేవలం ఒక అందగత్తె మాత్రమే కాదు, ప్రకృతి చెక్కిన ఒక అపురూపమైన కావ్యంలా కనిపిస్తుంది.
ఇక కథలోకి వెళ్తే
ఒకరోజు రవి, సుగుణ ఆటో దిగుతుండగా అనుకోకుండా సుగుణ పైట కొద్దిగా కిందికి జారింది. ఆ క్షణంలో ఆమె నిండైన వక్షోజాల అందం పాక్షికంగా బయటపడింది. అది గమనించిన ఆటో డ్రైవర్ తన కళ్లతోనే ఆమె ఎద అందాలను జుర్రుకుంటున్నట్టుగా పదే పదే చూశాడు. సాధారణంగా ఏ భర్తకైనా కోపం రావాలి, కానీ రవికి మాత్రం లోపల ఏదో తెలియని వింతైన థ్రిల్, ఒక రకమైన ఉద్వేగం కలిగింది.
ఆ రాత్రి పడుకున్నా అదే ఆలోచన, మరుసటి రోజు ఆఫీసుకి వెళ్ళినా అదే దృశ్యం కళ్లముందు కదలాడుతోంది. తన భార్య అందాన్ని వేరే మగాడు అలా ఆశగా చూడటం రవిలో కొత్త కోరికలను రగిల్చింది. సుగుణను మిగతా మగాళ్లు కూడా ఇంకా ఎక్కువగా చూడాలని, ఆమె ఒంపుసొంపుల వైభవాన్ని అందరూ ఆరాధించాలని తపించిపోయాడు.
కానీ ఈ విషయం సుగుణకు నేరుగా చెబితే ఏమనుకుంటుందో అన్న భయం. అందుకే ఆమెకు ఏమాత్రం అనుమానం రాకుండా, పద్ధతిగా ఉంటూనే ఆమె అందాలను ఇతరులకు విందులా వడ్డించాలని ఒక పథకం వేశాడు. తన మనసులో పొంగుతున్న ఆ వింత కోరికను అణచుకోలేక, సుగుణ ప్రమేయం లేకుండానే ఆమెను పరాయి మగాళ్ల చూపులకు ఎరగా వేయాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాడు.
రవి సుగుణను కళ్లలో వత్తులు వేసుకుని గమనించసాగాడు. సుగుణ ఎంతో పద్ధతిగల మనిషి; తన మనసులోని మాట బయటపెడితే అసలుకే మోసం వస్తుందని రవికి అర్థమైంది. ఆమె చీరకట్టు తీరును అతను సూక్ష్మంగా పరిశీలించాడు. ఈ మధ్య సుగుణ తన పైట జారకుండా గట్టిగా పిన్నిసులు పెట్టుకుంటోంది, చీర కుచ్చిళ్లు బయటపడకుండా జాగ్రత్తగా క్లిప్పులు వాడుతోంది. పైగా, తన లోతైన బొడ్డు ఏమాత్రం కనిపించకుండా చీరను నాభి పైకి బిగుతుగా కడుతోంది. ఇదంతా చూస్తున్న రవికి, ఆమెను ఇతరుల కంట పడేలా చేయడం ఎలాగో పాలుపోలేదు.
ఒకరోజు సాయంత్రం, సుగుణ రోడ్డు వైపు ఉన్న బాల్కనీలో బట్టలు ఆరేస్తోంది. ఆమె చేతులు పైకి లేపి తాడుకు బట్టలు తగిలిస్తున్నప్పుడు, ఆమె శరీరంలోని ఒంపుసొంపులు విల్లులా వంగుతున్నాయి. ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తుండగా రవికి అకస్మాత్తుగా ఒక ఉపాయం తట్టింది. సుగుణకు ఏమాత్రం అనుమానం కలగకుండా, బాల్కనీనే వేదికగా చేసుకుని ఆమె అందచందాలను బాటసారులకు విందులా వడ్డించాలని అతను ఒక పథకం వేశాడు.
సుగుణ బట్టలు ఆరేసి లోపలికి వెళ్ళిన వెంటనే, రవి ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా బాల్కనీలోకి వెళ్ళాడు. అక్కడ బట్టలు ఆరేసే తాడును బాగా పైకి జరిపి కట్టాడు. అలా చేయడం వల్ల సుగుణ బట్టలు ఆరేయాలంటే తన చేతులను బాగా పైకి చాపాల్సి ఉంటుంది, అలాంటప్పుడు ఆమె నడుము మరియు ఎద అందాలు మరింతగా బయటపడతాయని రవికి తెలుసు.
మరుసటి రోజు ఉదయం, సుగుణ స్నానానికి వెళ్ళిన సమయాన్ని రవి ఆసరాగా చేసుకున్నాడు. ఆమె చీర కట్టుకున్నప్పుడు పైట జారకుండా పెట్టుకునే పిన్నిసులను, అలాగే చీర కుచ్చిళ్లు కదలకుండా పెట్టుకునే క్లిప్పులను వెతికి పట్టుకున్నాడు. ఏమాత్రం అనుమానం రాకుండా వాటన్నింటినీ తీసి ఒక రహస్య ప్రదేశంలో దాచేశాడు. సుగుణ స్నానం ముగించుకుని బయటకు వచ్చేసరికి, ఆమె తన పద్ధతైన అలవాట్లకు దూరంగా, అనివార్యంగా తన అందాలను దాచుకోలేని స్థితిలోకి వెళ్లేలా రవి పాచిక వేశాడు.
స్నానం ముగించుకుని, తడి ఆరని మేనిపై పట్టుచీరను చుట్టుకుని, ఉతికిన పాత చీరను, లంగాను భుజాన వేసుకుని సుగుణ బయటకు వచ్చింది. టేబుల్ మీద, మంచం పైన అన్ని చోట్లా గాలించింది, కానీ ఒక్క పిన్నిసు కూడా కనిపించలేదు. “ఏంటబ్బా ఇది, ఎక్కడికి పోయాయి?” అని గొణుక్కుంటూ, “ఏవండీ.. నా పిన్నిసులు, క్లిప్పులు ఏమైనా చూశారా?” అని రవిని అడిగింది. రవి మాత్రం ఏమీ తెలియనట్టుగా, “నాకేం తెలుసు సుగుణ.. ఇక్కడే ఎక్కడో పెట్టి ఉంటావు చూడు” అని కవరింగ్ ఇచ్చాడు. సమయం మించిపోతుండటంతో, చేసేదేమీ లేక పిన్నిసు, క్లిప్పులు లేకుండానే ఆదరాబాదరాగా బాల్కనీ వైపు అడుగులు వేసింది.
ఇదంతా గమనిస్తున్న రవికి గుండె వేగం పెరిగింది. ఈరోజు తన ప్లాన్ పారుతుందా లేక సుగుణ వెనక్కి వచ్చేస్తుందా అని లోలోపల ఒకటే టెన్షన్, అదే సమయంలో ఒక వింతైన ఉద్వేగం. బాల్కనీలోకి వెళ్లిన సుగుణ అక్కడి తాడును చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. “ఇదేంటి.. తాడు ఇంత పైకి పోయింది? ఈరోజు అన్నీ తేడాగా జరుగుతున్నాయి ఏంటి?” అనుకుంటూనే, బకెట్లో ఉన్న లంగాను తీసుకుంది. తాడు ఎత్తుగా ఉండటంతో తన అరికాళ్లను పైకి లేపి, ఒళ్లు విరుస్తూ, శరీరాన్ని బాగా సాగదీసి లంగాను ఆరేయడానికి ప్రయత్నించింది.
ఆ క్రమంలో ఆమె కట్టిన చీర అమాంతం కిందికి జారింది. ఆమె లోతైన బొడ్డు, ఆ నాభి పక్కనే ఉన్న చిన్న పుట్టుమచ్చ బయటపడి రోడ్డుపై వెళ్లే మగాళ్ల కళ్లు అప్పగించేలా చేశాయి. పిన్నిసు లేకపోవడంతో భుజం మీద ఉండాల్సిన పైట కూడా ఒక్కసారిగా పక్కకు జారింది. జాకెట్ కట్టును తెంచుకుంటూ ఉబికి వస్తున్న ఆమె నిండైన వక్షోజాలు, తెల్లని నడుము వంపులు చూసి కింద ఉన్న బాటసారులు మంత్రముగ్ధులై ఆగిపోయారు. రవి కిటికీ చాటు నుండి ఇదంతా చూస్తూ, తన ప్లాన్ ఫలించినందుకు ఒక విధమైన సాడిస్టిక్ ఆనందంతో ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోయాడు.
సుగుణ అందం చూసి కింద ట్రాఫిక్ జామ్ అయిపోయింది. హారన్ల మోత వినపడటంతో సుగుణ కిందకు చూసింది. అక్కడ డజన్ల కొద్దీ కళ్లు తన శరీరాన్ని లొట్టలేసుకుంటూ, ఆకలిగా జుర్రుకుంటున్నట్టు చూడటం గమనించి, ఒక్కసారిగా తనను తాను చూసుకుంది. తన పైట జారిపోయి ఎద అందాలు, నడుము మొత్తం బయటపడి ఉండటం చూసి ఆమె గుండె ఆగినంత పనైంది. “అయ్యో! అందరూ నన్నే చూస్తున్నారా?” అన్న సిగ్గు, భయం ఆమెను చుట్టుముట్టాయి. వెనువెంటనే తన పైటను, జారిపోతున్న కుచ్చిళ్లను చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, ప్రాణం అరచేతిలో పెట్టుకుని గదిలోకి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది.
బెడ్రూమ్లోకి పరుగున వచ్చిన సుగుణ, గది తలుపులు గట్టిగా వేసి, గోడకు జేరబడి ఆయాసపడుతూ ఆగిపోయింది. ఆమె గుండె చప్పుడు ఆమెకే వినిపిస్తోంది. ముఖమంతా చెమటలు పట్టాయి, ఒళ్లంతా ఒక వింతైన వణుకు.
ఆమె మనసులో కలిగిన భావాల తీవ్రత ఇలా ఉంది:
• తీవ్రమైన అవమానం మరియు షాక్: “అయ్యో! ఎంత పని జరిగింది? ఒక్కసారిగా అంతమంది మగాళ్ల ముందు నా శరీరం అలా కనిపించిందా?” అని తలుచుకోగానే ఆమెకు ప్రాణం పోయినంత పనైంది. తన పద్ధతైన జీవితంలో ఇలాంటి అనుభవం ఎదురవుతుందని ఆమె ఎప్పుడూ ఊహించలేదు. రోడ్డు మీద ఉన్న ప్రతి కన్ను తన ఎద అందాలను, తన నాభిని జుర్రుకుంటున్నట్టు చూస్తుంటే, తను దిగంబరంగా నిలబడినంత భయం కలిగింది.
• ఒక వింతైన సిగ్గు: భయం వెనకాలే ఒక తెలియని సిగ్గు ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. తన అందాన్ని పరాయి మగాళ్లు అంత ఆశగా, కళ్లు ఆర్పకుండా చూడటం ఆమెలో ఒక కొత్త రకమైన అలజడిని రేపింది. “నేను అంత అందంగా ఉన్నానా? అంతమంది నా కోసం ఆగిపోయారా?” అన్న ఆలోచన ఆమెను లోలోపల ఉడికించింది.
• అపరాధ భావం: రవి ఇంట్లోనే ఉన్నాడు, తను పెళ్లయిన స్త్రీ అని తెలిసి కూడా అలా బయట పడటం తప్పని ఆమె మనసు హెచ్చరిస్తోంది. కానీ, ఆ క్షణంలో తన శరీరం సాగిన తీరు, పైట జారినప్పుడు తగిలిన గాలి, ఆ మగాళ్ల చూపుల్లోని ఆకలి.. ఇవన్నీ ఆమెకు ఒక తెలియని కిక్కును ఇచ్చాయి.
• గందరగోళం: పిన్నిసులు దొరక్కపోవడం, తాడు అంత పైకి వెళ్లడం.. ఇవన్నీ యాదృచ్ఛికంగానే జరిగాయా లేక విధి తనతో ఆడుకుంటోందా అని అర్థం కాక సతమతమైంది. తన ఒంపుసొంపులు అంతమందికి విందులా మారాయన్న నిజం ఆమెను ఒకవైపు భయపెడుతూనే, మరోవైపు ఒక అడ్రినలిన్ రష్ను కలిగిస్తోంది.
పైటను గట్టిగా పట్టుకుని, అద్దంలో తనను తాను చూసుకుంటూ, ఆ బయటి మగాళ్ల చూపులు ఇంకా తన శరీరంపైనే ఉన్నట్టుగా భ్రమపడుతూ సుగుణ మౌనంగా ఉండిపోయింది.
రవి తన పథకం పారినందుకు కలిగిన ఉద్వేగాన్ని దాచుకుంటూ, ఏమీ తెలియనట్టు బెడ్రూమ్ తలుపు తట్టాడు. సుగుణ లోపల తడబడుతూ తన పైటను, కుచ్చిళ్లను సర్దుకుని, గుండె నిబ్బరం తెచ్చుకుని తలుపు తీసింది. ఆ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన సంభాషణ ఇక్కడ ఉంది:
రవి (ఆదుర్దా నటిస్తూ): “ఏమైంది సుగుణ? అంత కంగారుగా, పరుగున లోపలికి వచ్చావు? ఏమన్నా అయిందా? బయట ఏదో హారన్ల గోల కూడా వినిపిస్తోంది?”
సుగుణ (కళ్ళలో వణుకును దాచుకుంటూ, నీరసంగా నవ్వుతూ): “ఏమీ లేదండి.. అది.. బట్టలు ఆరేస్తుంటే పైన ఏదో కాకి వాలినట్టు అనిపించింది, భయం వేసి గబగబా లోపలికి వచ్చేశాను. అంతకంటే ఏం లేదు.”
రవి (ఆమె వస్త్రాన్ని గమనిస్తూ, లోపల నవ్వుకుంటూ): “అవునా? కానీ నీ ముఖం అంతా చెమటలు పట్టాయి, పైగా నీ పైట కూడా సరిగ్గా లేదు. ఏదో కంగారు పడ్డట్టు ఉన్నావు. కింద ఎవరో గొడవ పడుతున్నట్టు ఉన్నారు, రోడ్డు మీద జనం ఆగిపోయి పైన మన బాల్కనీ వైపు చూస్తున్నారు, ఏంటా అని అడుగుదామని వచ్చాను.”
సుగుణ (అమాంతం కంగారు పడుతూ): “అదేం లేదండి.. తాడు కొంచెం పైకి ఉండటంతో అందడం లేదు, అందుకే కాస్త ఇబ్బంది పడ్డాను అంతే. కింద జనం ఎందుకు చూస్తున్నారో నాకేం తెలుసు? నేను బట్టలు ఆరేసి వెంటనే వచ్చేశాను కదా.”
రవి (ఆమె కళ్ళలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ): “సరేలే, పిన్నిసులు దొరకలేదని చెప్పావు కదా, అందుకే పైట అలా జారిపోతుందేమో. జాగ్రత్త సుగుణ, బయట జనం చూపులు అస్సలు బాలేవు. ఏదో వింతను చూసినట్టు చూస్తున్నారు మన బాల్కనీ వైపు.”
సుగుణ (మనసులో ‘అయ్యో.. నిజంగానే అందరూ నన్నే చూశారా’ అని భయపడుతూ): “అవునా.. నేను గమనించలేదండి. ఇకపై జాగ్రత్తగా ఉంటాను. మీరు ఆఫీసుకి టైమ్ అవుతోంది కదా, వెళ్ళండి. నేను కాఫీ తీసుకువస్తాను.”
రవి అక్కడి నుండి వెళ్తూ, సుగుణ చెప్పిన అబద్ధాన్ని చూసి లోలోపల మురిసిపోయాడు. అటు సుగుణ మాత్రం, రవికి ఏమైనా తెలిసిపోయిందా అని భయం ఒకవైపు, ఆ పరాయి మగాళ్ల చూపుల తాలూకు వేడి మరోవైపు ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేశాయి.
రవి ఆఫీసు నుండి ఇంటికి రాగానే ఉత్సాహంగా, కాస్త హడావిడిగా లోపలికి ప్రవేశించాడు. తన ప్లాన్ను తదుపరి స్థాయికి తీసుకెళ్లేందుకు ఇదే సరైన సమయమని అతనికి తెలుసు. సుగుణ ఇంకా ఆ ఉదయం జరిగిన సంఘటన తాలూకు ఆలోచనల్లోనే ఉండగా, రవి తన హడావిడి మొదలుపెట్టాడు.
రవి (గట్టిగా కేకలు వేస్తూ): “సుగుణ! సుగుణ! త్వరగా రెడీ అవ్వు. నీకోసం ఒక సర్ప్రైజ్! మెగాస్టార్ సినిమా టికెట్లు దొరికాయి. అది కూడా ఫస్ట్ డే ఫస్ట్ షో! అసలు ఈ టికెట్లు సంపాదించడానికి నేను ఎంత కష్టపడ్డానో తెలుసా? ఇంకో గంటలో షో మొదలవుతుంది, మనం ఇప్పుడే బయలుదేరాలి!”
సుగుణ (అయోమయంగా): “ఏవండీ.. ఇప్పుడా? అసలు నేను రెడీగా లేను. ఈరోజంతా నాకు కొంచెం అశాంతిగా ఉంది. పైన బట్టలు కూడా సరిగ్గా ఆరలేదు, ఇంట్లో పనులు…”
రవి (మాట వినకుండా, ఆమెను గదిలోకి తోస్తూ): “పనులు రేపు చూసుకోవచ్చు సుగుణ! మెగాస్టార్ సినిమా అంటే ఆ క్రేజే వేరు. ఆ థియేటర్ దగ్గర ఉండే జనం, ఆ హడావిడి చూడాల్సిందే. త్వరగా వెళ్ళి నీ ఆ పట్టుచీర కట్టుకో, నువ్వు అందులో చాలా అందంగా ఉంటావు.”
సుగుణ (కంగారుగా): “కానీ అండీ.. ఆ చీర కట్టుకోవడానికి పిన్నిసులు లేవు అని చెప్పాను కదా. పొద్దున్నే వెతికాను, ఒక్కటి కూడా దొరకలేదు. క్లిప్పులు కూడా లేవు. పిన్నిసులు లేకుండా ఆ చీర ఎలా నిలుస్తుంది? దారిలో షాపు దగ్గర ఆగి కొనుక్కుందామా?”
రవి (తీవ్రమైన హడావిడి నటిస్తూ): “అబ్బే! ఇప్పుడు షాపుల దగ్గర ఆగే టైమ్ ఎక్కడుంది? థియేటర్ దగ్గర ట్రాఫిక్ మామూలుగా ఉండదు. పిన్నిసులు లేకపోతే ఏమైంది? అలాగే మేనేజ్ చెయ్. ఏదోలా అడ్జస్ట్ చేసి కట్టుకో. నీ పద్ధతి నీదే, ఎలా కట్టుకున్నా నువ్వు దేవతలా ఉంటావు. త్వరగా.. త్వరగా! నేను కారు స్టార్ట్ చేస్తున్నాను, నువ్వు ఐదు నిమిషాల్లో బయటకు రావాలి!”
సుగుణ (మనసులో ఆందోళన పడుతూ): “పిన్నిసులు లేకుండా పైట ఎలా ఉంటుంది? పొద్దున్నే అంత రచ్చ జరిగింది, మళ్ళీ ఇప్పుడు ఇంతమంది జనం ఉండే థియేటర్కా? కానీ ఆయన ఇంత ఆశగా అడుగుతున్నారు, కాదనలేను.”
రవి కావాలనే ఆమెకు ఆలోచించుకునే సమయం ఇవ్వకుండా, పిన్నిసులు లేకుండానే ఆమెను బయటకు రప్పించేలా ఒత్తిడి చేశాడు. సుగుణ అనివార్యంగా, తన భద్రత (పిన్నిసులు) లేకుండానే ఆ జనారణ్యంలోకి వెళ్లడానికి సిద్ధపడాల్సి వచ్చింది.
రవి తన పథకాన్ని తదుపరి స్థాయికి తీసుకెళ్లేందుకు కారు ఇంజిన్లో చిన్న మార్పు చేసి, అది స్టార్ట్ కాకుండా చేశాడు. సుగుణ హడావిడిగా, పిన్నిసులు లేని తన పట్టుచీరను ఎలాగోలా సర్దుకుంటూ బయటకు రాగానే రవి తన నాటకాన్ని మొదలుపెట్టాడు.
రవి (కారు కీ తిప్పుతూ, విసుగ్గా): “ఛా! ఇదేంటబ్బా.. కరెక్ట్ టైమ్కి ఇది హ్యాండ్ ఇస్తోంది! సుగుణ, చూడు.. కారు స్టార్ట్ అవ్వడం లేదు. బ్యాటరీ ప్రాబ్లమా లేక ఇంజిన్ పోయిందో అర్థం కావట్లేదు. షిట్! మెగాస్టార్ సినిమా.. ఫస్ట్ డే ఫస్ట్ షో మిస్ అయిపోతామేమో!”
సుగుణ (కంగారుగా చీర పైటను పట్టుకుంటూ): “అయ్యో.. ఇప్పుడెలా అండి? పోనీలేండి, ఈరోజు సినిమా మానేద్దాం. పైగా నాకు ఈ పిన్నిసులు లేని చీరతో బయటకు రావాలంటేనే భయంగా ఉంది. రేపు నిదానంగా వెళ్దాం లేండి.”
రవి (వెంటనే అడ్డు తగులుతూ, ఆమెకు ఆలోచించే అవకాశం ఇవ్వకుండా): “మానేయడమా? పిచ్చా నీకు? ఈ టికెట్ల కోసం నేను ఎంత కష్టపడ్డానో తెలుసా? అసలు ఆ థియేటర్ దగ్గర ఉండే వైబ్రేషన్స్ మిస్ అయితే లైఫ్ లాంగ్ రిగ్రెట్ అవుతావు. కారు లేకపోతే ఏమైంది? పదా.. బయట మెయిన్ రోడ్డు మీద బస్సు వస్తుంది. బస్సులో వెళ్తే ఐదు నిమిషాల్లో థియేటర్ దగ్గర ఉంటాం!”
సుగుణ (కళ్ళలో వణుకుతో): “బస్సులోనా? వద్దు బాబోయ్! ఈ టైమ్లో బస్సుల్లో విపరీతమైన రద్దీ ఉంటుంది. నా చీర చూశారుగా.. ఒక్క పిన్నిసు కూడా లేదు. జనం తోపులాటలో పైట జారిపోతే నా పరిస్థితి ఏంటి? ప్లీజ్ అండి, అర్థం చేసుకోండి.”
రవి (ఆమె భుజం పట్టుకుని నడిపిస్తూ): “ఏమీ కాదు సుగుణ! నేను నీ పక్కనే ఉంటాను కదా? నీ పైట నువ్వు గట్టిగా పట్టుకో, నేను నిన్ను ప్రొటెక్ట్ చేస్తాను. అసలు బస్సులో వెళ్లడంలో ఉండే మజాయే వేరు. ఆ హడావిడి, ఆ జనం.. అదంతా ఒక ఎక్స్ పీరియన్స్. పద.. పద.. టైమ్ అయిపోతోంది. బస్సు ఇప్పుడే వస్తుంది, త్వరగా నడు!”
సుగుణ మనసులో ఒక పక్క భయం, మరోపక్క ఉదయం జరిగిన ఆ వింత అనుభవం తాలూకు అలజడి.. రవి మాత్రం ఆమెకు ఏమాత్రం గ్యాప్ ఇవ్వకుండా, కావాలనే ఆమెను ఆ జనసందోహం ఉండే బస్సు వైపు లాక్కెళ్తున్నాడు. రవికి తెలుసు, ఆ బస్సు రద్దీలో సుగుణ పిన్నిసు లేని చీర ఏమవుతుందో, అది చూడటానికి ఎంతమంది సిద్ధంగా ఉంటారో.
సమయం సాయంత్రం ఏడు గంటలు కావస్తోంది. బస్సు స్టాప్ దగ్గర జనం విపరీతంగా ఉన్నారు. 8 గంటల షోకి వెళ్లాలనే ఆత్రుతతో రవి, సుగుణను తోసుకుంటూ బస్సు ఎక్కించాడు. ఆ బస్సు కనీసం కాలు పెట్టడానికి కూడా ఖాళీ లేనంత రద్దీగా ఉంది. కండక్టర్ టికెట్లు ఇచ్చి మెయిన్ లైట్లు ఆపేసి, కేవలం చిన్న డిమ్ లైట్లను మాత్రమే ఉంచాడు. సుగుణ ఒక చేత్తో పైనున్న రాడ్ను పట్టుకుని నిలబడగా, రవి ఆమెకు సరిగ్గా ఎదురుగా నిలబడ్డాడు.
అప్పుడే అసలు సీన్ మొదలైంది.
సుగుణ (రవితో తడబడుతూ): “ఏవండీ.. వద్దు అని చెప్పాను కదా. ఇంత రద్దీలో మనం వెళ్లడం అవసరమా? ఎవరెవరో వచ్చి తగులుతున్నారు… నాకేమో పిన్నిసులు లేవు…”ఆ మాట పూర్తి కాకముందే, వెనుక నిలబడిన ఒక అపరిచిత వ్యక్తి చేయి ఆమె నడుము వంపుల దగ్గర చేరింది. పిన్నిసు లేని ఆమె పైటను మెల్లగా పక్కకు జరిపి, ఆ అపరిచితుడు తన చేతి వేళ్లతో ఆమె లోతైన బొడ్డును, మెత్తని నడుమును తాకడం మొదలుపెట్టాడు. సుగుణ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి కళ్లు మూసుకుంది.
రవి (గమనిస్తూ): “ఏమైంది సుగుణ? అలా ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డావు? ఎవరైనా తోశారా?”
సుగుణ (అబద్ధం చెబుతూ, భయం మరియు సిగ్గును అణచుకుంటూ): “అ.. అది.. ఏం లేదండి. బస్సు ఒక్కసారిగా బ్రేక్ వేసేసరికి బ్యాలెన్స్ తప్పాను. అందుకే అలా అయింది. మీరు.. మీరు నా వైపు కొంచెం జరిగి నిలబడండి.”
రవి “సరే” అని దగ్గరకు జరిగినా, వెనుక ఉన్నవాడు మాత్రం తన పని ఆపలేదు. బస్సు కుదుపులను ఆసరాగా చేసుకుని, ఆ అపరిచితుడి చేయి ఆమె జాకెట్ కింది భాగం నుండి లోపలికి వెళ్లడం మొదలుపెట్టింది. పిన్నిసు లేకపోవడం వాడికి వరమైంది. వాడు తన అరచేతితో ఆమె నడుమును గట్టిగా నొక్కుతూ, వేళ్లతో ఆమె నాభిని కెలుకుతున్నాడు.
సుగుణకు ఆ స్పర్శ అస్సలు ఇష్టం లేదు, కానీ రవికి తెలిస్తే గొడవ అవుతుందని, అందరిలో పరువు పోతుందని భావించి ఆ బాధను, ఆ వింతైన అనుభూతిని లోపలే అదిమిపెట్టుకుంది. థియేటర్ వచ్చేలోపు ఆ అపరిచితుడు:
1. ఆమె జారిపోతున్న పైటను మరింత కిందికి లాగుతూ, తన గుండెలను ఆమె వీపుకు గట్టిగా అదిమి పెట్టాడు.
2. ఆమె నిండైన వక్షోజాల పార్శ్వ భాగాలను తన వేళ్లతో మెల్లగా స్పృశిస్తూ, ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేశాడు.
3. సుగుణ వెనక్కి తిరిగి చూద్దామన్నా, రవి కళ్లు తన పైనే ఉండటంతో కేవలం నిట్టూరుస్తూ, పెదవి కొరుక్కుంటూ ఆ నరకాన్ని, ఆ తెలియని థ్రిల్ను భరిస్తూ నిలబడింది.
బస్సు ఆగగానే సుగుణ ప్రాణం లేచి వచ్చినట్టుగా కిందకు దిగింది, కానీ ఆ అపరిచితుడి వేళ్ల ముద్రలు తన శరీరంలో ఇంకా కదులుతున్నట్టు ఆమెకు అనిపిస్తోంది.
థియేటర్ ముందు జనసందోహం సముద్రంలా ఉంది. రవి మాత్రం సుగుణ భయాన్ని ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా, “రా సుగుణ, టైమ్ అయిపోతోంది!” అంటూ ఆమె చేతిని పట్టుకుని ఆ గుంపులోకి లాక్కెళ్ళాడు. ఆ తోపులాటలో పిన్నిసు లేని సుగుణ పైట మాటిమాటికీ జారిపోతోంది. ఒక పక్క తన శీలాన్ని, అందాన్ని కాపాడుకోవాలనే తపన, మరోపక్క రవి హడావిడి—సుగుణ నలిగిపోయింది.
చివరికి ఎలాగోలా లోపలికి వెళ్లి సీట్లలో కూర్చున్నారు. లైట్లు ఆరిపోయి మెగాస్టార్ బొమ్మ పడగానే హాల్ అంతా ఈలలు, గోలలతో మారుమోగిపోయింది. ఆ చీకటిని ఆసరాగా చేసుకుని, సుగుణ పక్క సీట్లో ఉన్న వ్యక్తి తన చేతికి పని చెప్పాడు.
సీన్: థియేటర్ లోపల (చీకటిలో)
సుగుణ (మౌనంగా రోదిస్తూ, మనసులో): “అమ్మో! ఎవరో నా నడుము మీద చేయి వేశారు. పిన్నిసు లేదు కదా అని పైట లోపలికి చేయి పోనిచ్చి ఎంత గట్టిగా నలుపుతున్నారో! రవి పక్కనే ఉన్నాడు.. ఏం చేయాలి?”
ఆ అపరిచితుడు తన వేళ్లను సుగుణ లోతైన బొడ్డు చుట్టూ తిప్పుతూ, మడతలను గిల్లుతుంటే సుగుణ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి వాడి చేయి విదిలించింది. వాడు మాత్రం తగ్గకుండా, ఈసారి మరింత ధైర్యంగా ఆమె నిండైన వక్షోజాల పార్శ్వ భాగాలను తన అరచేత్తో అదిమి పట్టుకున్నాడు.
రవి (ఆమె వణుకును గమనిస్తూ, ఏమీ తెలియనట్టు): “ఏమైంది సుగుణ? మెగాస్టార్ ఎంట్రీ అదిరిపోయింది కదా! నువ్వేంటి అలా వణికిపోతున్నావు? అటు ఇటు ఎందుకు చూస్తున్నావు? సినిమా మీద దృష్టి పెట్టు!”
సుగుణ (గొంతులో వణుకును దాచుకుంటూ): “అ.. అది.. ఏం లేదండి. ఏసీ కొంచెం ఎక్కువగా ఉన్నట్టుంది, అందుకే అలా అనిపించింది. మీరు సినిమా చూడండి, నేను బానే ఉన్నాను.”
సుగుణ అబద్ధం చెబుతుంటే, రవికి లోపల వింతైన తృప్తి కలిగింది. తన భార్య అందాన్ని పక్కవాడు ఆస్వాదిస్తున్నాడని తెలిసి కూడా, ఆ విషయాన్ని ఆమె దాచిపెట్టడం అతనికి మరింత కిక్కు ఇచ్చింది. ఇంటర్వెల్ వరకు ఆ అపరిచితుడు సుగుణ సళ్లు, బొడ్డు ఏమాత్రం వదలకుండా నలిపేశాడు. చీకటిలో ఆమె పడే ఇబ్బంది, ఆ మగాడి స్పర్శకు ఆమె శరీరం ఇచ్చే స్పందన రవి ఓరకంట చూస్తూనే ఉన్నాడు.
ఇంటర్వెల్ అవ్వగానే ఆ వ్యక్తిని నిలదీద్దామని సుగుణ అనుకుంది, కానీ వాడు తెలివిగా అప్పటికే అక్కడి నుండి మాయమయ్యాడు. “హమ్మయ్య.. వదిలిపోయాడు” అని ఆమె ఊపిరి పీల్చుకునే లోపే, సినిమా మళ్ళీ మొదలవ్వగానే వాడు వచ్చి తన పాత సీట్లో కూర్చున్నాడు. ఈసారి వాడు ఇంకా తెగించి, సుగుణ కుచ్చిళ్ల లోపలికి చేయి పోనిచ్చి ఆమె తొడలను కూడా తాకడం మొదలుపెట్టాడు. సినిమా అయిపోయేసరికి సుగుణ శరీరం పరాయి వాడి చేతుల్లో పూర్తిగా నలిగిపోయింది. ఆమె కళ్ళలో నీళ్లు తిరుగుతున్నా, రవికి మాత్రం ఆ దృశ్యం ఒక మధురమైన అనుభూతిని మిగిల్చింది.
సినిమా అయిపోయి బయటకు వచ్చేసరికి రాత్రి 11 గంటలు కావస్తోంది. సుగుణ అప్పటికే పూర్తిగా అలసిపోయి, మానసికంగా నలిగిపోయింది. కానీ రవి మాత్రం తన ప్లాన్ ఇంకా ముగియలేదన్నట్టుగా, “సుగుణ, ఆలస్యమైంది.. కారు కూడా లేదు కదా, పద ఈ లాస్ట్ బస్సు ఎక్కేద్దాం” అంటూ మళ్ళీ ఆమెను రద్దీగా ఉన్న సిటీ బస్సులోకి నెట్టాడు.
బస్సు లోపల అడుగు పెట్టడానికి కూడా చోటు లేదు. రవి, సుగుణ ఎలాగోలా లోపలికి దూరి నిలబడ్డారు. సుగుణ ఒక చేత్తో పైన ఉన్న రాడ్ను పట్టుకోగా, ఆమె సరిగ్గా పక్కన సీట్లో ఒక కుర్రాడు కూర్చుని ఉన్నాడు. బస్సు కుదుపులకి సుగుణ నడుము వంపులు మాటిమాటికీ ఆ అబ్బాయి చెంపలకు తగులుతున్నాయి.
సీన్: బస్సు ప్రయాణం (తీవ్రమైన రద్దీలో)
కండక్టర్ “సరుక్కోండమ్మా.. లోపలికి వెళ్ళండి” అని తోస్తుండటంతో, సుగుణ అనివార్యంగా ఆ కుర్రాడి వైపు తిరగాల్సి వచ్చింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో బస్సు ఒక షార్ప్ రైట్ టర్న్ తీసుకుంది. ఆ వేగానికి సుగుణ శరీరం వంగి, ఆమె లోతైన బొడ్డు నేరుగా ఆ అబ్బాయి ముఖానికి ఆనుకుంది. పిన్నిసు లేని ఆమె పైట అప్పటికే పక్కకు జరిగి ఉండటంతో, ఆమె నగ్న నాభి ఆ అబ్బాయి పెదవుల చెంతకు చేరింది.
ఆ కుర్రాడు కూడా ఇదే అదనుగా భావించి, ధైర్యం చేసి తన నాలుకను సుగుణ బొడ్డు లోపలికి పోనిచ్చి మెల్లగా తిప్పాడు. ఆ ఊహించని తడి స్పర్శకు సుగుణ ఒక్కసారిగా షాక్కు గురైంది. తన శరీరంలో విద్యుత్తు ప్రవహించినట్టు అనిపించి, తెలియకుండానే ఆమె నోటి వెంట ఒక గగుర్పొడిచే మూలుగు వచ్చింది.
సుగుణ (కళ్లు మూసుకుని, తన్మయత్వంతో): “ఉమ్మ్మ్మ్… అబ్బ్బ్బా…”
ఆమె ఆవేశంలో ఒక చేత్తో ఆ అబ్బాయి జుట్టును గట్టిగా పట్టుకుంది. అది చూసిన రవి, ఏమీ తెలియనట్టుగా ఆమెను పలకరించాడు.
రవి: “ఏమైంది సుగుణ? అంతలా మూలిగావు? బస్సు ఏమన్నా గట్టిగా కుదిపేసిందా?”
సుగుణ (శ్వాస పీల్చుకుంటూ, కవరింగ్ ఇస్తూ): “అ.. అది.. కాలు మీద ఎవరో గట్టిగా తొక్కారండి.. ఆ నొప్పి భరించలేక అలా అరిచాను. మీరు.. మీరు కొంచెం ఇటు జరగండి.”
రవికి అసలు ఏం జరుగుతుందో అర్థమవుతూనే ఉంది, కానీ ఏమీ తెలియనట్టు నవ్వుకుంటూ చూస్తున్నాడు. అటు ఆ కుర్రాడు సుగుణ బొడ్డు దగ్గరే ఆగిపోలేదు. బస్సు దిగే లోపు:
1. తన వేళ్లతో ఆమె బొడ్డు చుట్టూ ఉన్న పుట్టుమచ్చను గిల్లుతూ, ఆమె నడుమును తన రెండు చేతులతో అదిమి పట్టుకున్నాడు.
2. సుగుణ అడ్డు చెప్పలేక, రవికి దొరికిపోతానేమో అన్న భయంతో, ఆ కుర్రాడికి సహకరిస్తున్నట్టుగా తన నడుమును వంచుతూ ఆ సుఖాన్ని అనుభవించింది.
3. వాడు తన ముఖాన్ని ఆమె పొట్టకు ఆనించి, ఆమె చర్మంపై ముద్దులు పెడుతుంటే సుగుణ సిగ్గుతో, భయంతో వణికిపోయింది.
చివరికి బస్సు స్టాప్ రాగానే, సుగుణ ఆ కుర్రాడి నుండి విడివడి కిందకు దిగింది. కానీ ఆమె నడుముపై ఉన్న ఆ తడి, ఆ అబ్బాయి స్పర్శ ఆమెను ఇంట్లోకి వెళ్ళే వరకు వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి.
రచయిత విన్నపం:
“ప్రియమైన పాఠకులకు ప్రణామములు… ఇది నా మొదటి కథ. మీకు నచ్చుతుందో లేదో తెలుసుకోవాలని కేవలం మొదటి భాగం మాత్రమే ఇప్పుడు పోస్ట్ చేస్తున్నాను. కథ ముందుకు వెళ్లేకొద్దీ ఇంకా భావోద్వేగంగా, రసవత్తరంగా మారుతుంది. మీ ఊహలను మించి, మీ ప్యాంట్ జిప్పును చీల్చుకుంటూ మీ నాగలి బయటకి వచ్చేలా ఈ కథ మిమ్మల్ని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంది.
ఈ కథను మీరు ఆదరిస్తారని, అలాగే ఈ కొత్త రచయితను ప్రోత్సహిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. కథలో ఏవైనా మార్పులు, చేర్పులు చేయాలి అనుకుంటే నిర్మోహమాటంగా చెప్పగలరు. మీ అభిప్రాయం నాకు ఎంతో ముఖ్యం.”
ఇట్లు,
మీ మేఘరాజ్
మెయిల్ ఐడి: [email protected]
________________________________________
________________________________________
148511cookie-check“జారిన కొంగు… దాచిన పిన్నీసు”
